De zomervakantie is voorbij. Na terugkomst van mijn vakantie heb ik verschillende mensen ontmoet die een inspirerende, uitdagende of gewone lekker luie vakantie aan het strand hebben gehad.

Voor Johan was de zomervakantie alles behalve een periode om uit te rusten, maar een periode om harde levenslessen te leren. Hij heeft zich door de zomer geknokt om te overleven. Hij heeft materieel niet veel, maar is de koning te rijk met zijn kamer van 2 bij 1 meter 50. Hij is intelligent, heeft een gul hart en heeft getoond dat hij in staat is om moeilijke omstandigheden te overwinnen.

Johan is een 19 jarige jongen (wil niet met zijn echte naam vermeld worden). Hij is voor de zomer door omstandigheden in de thuissituatie dakloos geworden. Tijdens onze ontmoeting vertelt hij mij openhartig zijn verhaal. Thuis was de situatie zo onhoudbaar dat hij er niet meer kon blijven wonen. Johan zit in de zesde klas van het VWO. Nadat hij thuis is vertrokken, heeft hij tijdelijk wisselend bij vrienden gelogeerd. Daar kon hij echter niet al te lang verblijven. Doordat hij geen stabiele leefomgeving had, is hij gezakt voor het eindexamen VWO.

Johan kon bij niemand meer terecht en moest noodgedwongen op straat slapen. Hij heeft bij allerlei instanties aangeklopt voor hulp. Uiteindelijk kwam hij terecht bij de nachtopvang van de Stichting PerspeKtief. In eerste instantie kon Johan bij de nachtopvang terecht. Later kreeg hij een plaats in het sociale pension.

Johan vertelt me dat de periode dat hij op straat moest slapen een zware tijd voor hem was. Ook in de de nachtopvang was het voor hem geen pretje om tussen (dakloze verslaafden) te verblijven. Het heeft hem erg aangegrepen, maar hij heeft er ook erg veel van geleerd zegt Johan. Heel stellig vertelt hij dat hij zeker niet zo wil eindigen en er alles aan zal doen om iets te gaan maken van zijn leven. Op de vraag hoe hij zijn volgende zomervakantie ziet zegt hij: “ik hoop dat ik de volgende zomervakantie kan uitrusten en dat ik mijn eindexamen heb gehaald, maar nu is het belangrijk om hard te werken om binnen een jaar een woning te vinden, mijn leven op orde te krijgen en te werken aan mijn droom om binnenhuisarchitectuur worden”.

Na lange omzwervingen heeft Johan nu een kamer in het kader van het project “Kamers met kansen”. Johan kan hiervan één jaar gebruikmaken. Hij heeft nu een focus: zich voorbereiden op het nieuwe schooljaar om zijn studie weer op te pakken,
In zijn kamertje van 2 bij 1 meter 50 heeft hij een bed, een tv’tje,  zijn bokshandschoenen en wat persoonlijke spullen. Het allerbelangrijkste is volgens Johan toch wel de doos met zijn studieboeken die net bezorgd is.  Aan het einde van ons gesprek belooft Johan mij zich terug te boksen om zijn leven weer op orde te krijgen en daar heb ik alle vertrouwen in.

Johan is uiteindelijk op de goede weg, hij heeft een dak boven zijn hoofd en gaat er voor om komend studiejaar zijn eindexamen te halen. Door zijn doorzettingsvermogen en moed is hij niet gebroken door de ervaring om op straat te slapen, maar eerder gesterkt. Maar de vraag die mij bezig blijft houden sinds het gesprek is: hoe hebben we in Delft het voor jongeren geregeld en wat zijn de voorzieningen die we voor deze groep hebben om te zorgen dat iedereen een eerlijke kans krijgt om te werken aan zijn of haar toekomst?. Een dak boven je hoofd is volgens de piramide van Maslov een eerste levensbehoefte, maar hoe vergaat het jongeren zoals Johan die noodgedwongen in de noodopvang slapen, of erger op straat?.
De zomervakantie heeft voor mij door het gesprek met Johan een andere dimensie gekregen. Ik ga in de komende periode me verdiepen in deze materie en zal op de website van de PvdA een vervolg geven aan dit verhaal (www.pvdadelft.nl).

Wordt vervolgd.

Abdel Monaim Maanaoui, PvdA-Raadslid Delft
Wil je reageren? Mail dan: a.maanaoui@live.nl

Foto: Abdel op de kamer van Johan