Verscheurd. Gespleten met een bloedend hart. Zoveel dierbare Joodse vrienden en bekenden vanuit de schoolbanken. Zoveel nieuwe Arabische kameraden en kennissen van recentere datum. Joodse en Arabische leerlingen in mijn klassen. Delftenaar in de stad van zeerechtpionier Hugo de Groot (‘Mare Liberum’) en Israel valt in internationale wateren een konvooi aan dat zich presenteert als brenger van hulpgoederen voor de Palestijnen in Gaza die van alles afgesneden zijn: werk, water, zorg…

Niemand die ook maar enigszins mijn achtergrond kent, kan met goed fatsoen beweren dat ik antisemiet ben. Zelfs de God die mij lief is, is een Jood, geboren immers uit een Joodse vrouw. (Beiden treden trouwens op in de Koran.) Wie op mijn website wel eens het relaas gelezen heeft over mijn bezoek aan de synagogen van Praag, weet ook wel beter. Daarom kan ik uit onverdachte hoek zeggen: Aretz Israel heeft geen enkel recht om dit te doen.

En wat is, los van dit alles, de ratio van deze daad van piraterij? Leidt deze koene actie tot een aanstaande vrede (shalom/salam)? Betekent dit het einde van de terroristenbende Hamas? Gaan de inwoners van Gaza nu zeggen: ‘Helaas hebben wij niets te eten, maar gelukkig heeft Israel de rechtsorde hersteld.’? De ironie is dat dit ingrijpen van Israel het voortbestaan van het land in groot gevaar brengt, net als in 1982, toen de Israëlische generaal Sharon faciliteerde dat Christelijke falangisten in Libanon bewoners van de vluchtelingenkampen Sabra en Shatila vermoordden. Israel verloor vele vrienden, en nu, in 2010, dreigt het zijn enige vriend in de moslimwereld: Turkije kwijt te raken.

Mijn gedachten gaan naar het toneelstuk ‘Ghetto’ van Joshua Sobol, waar de buikspreker Shrulik, in 1987 bij de Appel gespeeld door mijn goede vriend de Delftenaar Willem Wagter, tegen zijn brutale pop zegt: ‘Palestina, dat is het land van de eeuwige vrede.’

Een gotspe! De zangeres Chaja (Heddy Lester) zingt dan ook in hetzelfde stuk: ‘Über Haüser, über Dächer rufe ich Wo bist du Gott?’