PvdA Midden-Delfland

Door een val in de sportzaal mag ik, gelukkig voor mij maar voor enkele weken, ervaren hoe het leven in een rolstoel in onze gemeente eruit ziet. Zes weken met gestrekt been. Natuurlijk is mijn huis, mijn kleding en hele gedrag niet aangepast op een handicap, sommige dingen zijn dus complexer, maar noodgedwongen ervaar ik een aantal zaken die met zorg, zorgverlening en wmo te maken hebben. 

En, hoewel we er natuurlijk nog lang niet zijn, ik moet zeggen dat vele dingen mij positief stemmen.

Ziekenhuis en opname

Dat er tegenwoordig gemopperd wordt op hulpverleners is voor mij onbegrijpelijk, zowel de eerste ambulance na de val als enkele weken daarna bij het vermoeden van een longembolie was de ambulance binnen enkele minuten ter plaatse, de zorg en behandeling geweldig, en de ontvangst bij de SOH goed. Natuurlijk duurt het allemaal lang op de SOH, dat heeft te maken met drukte maar ook met bloeduitslagen, wisseling artsen, extra foto etc. en tussen door loopt men bij je langs en houden ze alles in de gaten.

Met het Reinier de Graaf ziekenhuis dicht in de buurt zitten we in onze gemeente goed. Zowel op de eerste hulp als opname voor de operatie niets, maar dan ook niets, te klagen. Hele aardige mensen, prima artsen, goede uitleg, geweldig eten. Duidelijke uitleg bij de behandeling, scan, gipskamer, traumapoli, kundige artsen, persoonlijke benadering. 

Mantelzorg en materialen

Alle familie, vrienden die mij, als goede mantelzorgers, omringen geven een warm gevoel. Natuurlijk is het allemaal tijdelijk en daarom te overzien maar het aanbod is geweldig. Vrienden die mij naar t ziekenhuis heen en weer rijden, buren die spontaan aanbellen of er nog boodschappen nodig zijn, echtgenoot die heen en weer sjouwt met boodschappen en voor het eten zorgt,  kinderen die inspringen (kleindochters die gezellig meerijden in de rolstoel), vriendinnen die van heinde en ver langs komen om even lekker ergens met mij koffie te gaan drinken, ouders die, ondanks hun bijna 80 jaar één dag in de week komen wassen en opruimen, mijn lieve werkster die spontaan extra komt, en fractiegenoten die hier meewillen vergaderen ipv in de fractiekamer. Kortom, ik ben een gelukkig mens.

Ook over de service van, in mijn geval Careyn, heb ik niets te klagen, binnen 24 uur is de rolstoel, toiletstoel geleverd. Stokken vanuit het ziekenhuis en twee weken later weer binnen 24 uur een rollator. 

De toegankelijkheid van openbare gebouwen en zo wie zo het straatbeeld in onze gemeente valt me iets moeilijker. Ik heb werkelijk nooit gerealiseerd dat er natuurlijk brede stoepen zijn, maar dat deze zo hobbelig zijn door de tegels dat zelfs geduwd worden meer dan vermoeiend is. Het prettigst is het om op het fietspad of de suggestiestroken te lopen, niet helemaal ongevaarlijk, maar een stuk rianter. Ik begrijp nu alle senioren met rollators die ik vaak zie lopen op de fietspaden op de dijkhoornseweg.

De toegankelijkheid van dorpshoeve en hoornbloem is prima, het oude gemeentehuis is maasland is problematischer, maar gelukkig lossen we dit op met de binnenkort startende nieuwbouw.

Regiotaxi

Omdat ik toch af en toe naar kantoor wil en ook gemeenteraad etc gewoon door gaat maak ik deze laatste weken regelmatig gebruik van de regiotaxi, voorheen een bron van ergernis maar na de overname door connexion enkele maanden terug een onnoemelijk stuk verbeterd.

Natuurlijk blijft het ook hier mensenwerk en soms afhankelijk van de omstandigheden.

Rolstoel met gestrekt been betekend een rolstoelbusje. Bijna alle keren ging het prima, binnen de afgesproken tijd aanwezig, chauffeurs die me binnen ophaalde, ritten die niet al te lang duurde, goede verankering in de bus. Ondanks mijn verzoek vooraf te bellen lukte dit niet altijd, op zich geen probleem maar ze moeten dan wat langer wachten.

Twee keer ging het mis, maar ook hier is snel duidelijk dat de organisatie niet alles kan regelen, het ligt gewoon ook aan de betreffende chauffeur. 

Van alle 16 ritten tot nu toe trof ik 14 keer hele hulpvaardige aardige mensen.

Helaas eenmaal iemand die blijkbaar niet heel erg blij was met zijn baan. Onhandige stukken omreed, mij vastzette in de rolstoel achterin om vervolgens bij de volgende die opgehaald werd alles weer los te moeten maken om mij naar voren te schuiven omdat er iemand met een rolstoel bijkwam, niemand belde en daarom lang moest wachten bij elk ophaaladres, vervolgens hiervan de schuld aan de centrale gaf, medepassagiers die hierdoor ruim een half uur te laat op hun afspraak in het ziekenhuis waren,  Elke minuut wachttijd benutte deze chauffeur door buiten te gaan roken (vandaar het niet bellen waarschijnlijk) en overal op mopperde. Kortom, deze man keek niet op zijn planning of het misschien handiger kon, pakte klakkeloos zijn ritten op, had moeite met bonnetjes draaien en een rit van een kleine 6 km duurde ruim een uur. 

Een tweede keer wat fout ging was op de avond van de raadsvergadering, belangrijk om daar tijdig te wezen en een regiotaxi gevraagd voor 18.45 uur, om 19.15 gebeld, oh nee, 90 minuten vertraging in buitengebied dus rond 21 uur kon ik iemand verwachten, dat heeft geen zin, afgezegd en op de valreep iets anders geregeld, hier had het prettig geweest als ik was ingelicht.

Echter, alle andere ritten maakte veel goed. Aardige hulpvaardige chauffeurs, goede service. Een chauffeur uit den haag die voor t eerst in Schipluiden en Maasland kwam. Het idioot vond dat er geen vangrail langs de N468 stond, 30 km hier hard genoeg vond met al dat water, maar verder heel aardig en voorzichtig was. Terug vanuit Maasland komt er vaak een taxibusje van de waterweg uit Vlaardingen, ook keurig geregeld. Meerekenend dat een rit van den hoorn naar maasland met een rolstoel op deze manier 7,60 kost en een rit den hoorn/delft delftechpark 3,80 is er weinig te klagen. De regiotaxi is duidelijk een goed vervoermiddel voor mensen die minder goed ter been zijn. 

Leuk is het niet om ziek te zijn, maar het is goed om eens te ervaren wat er wel en niet geregeld is, zeker voor mij een leerzame tijd.